MAURO. Songs from a bad hat

Het probleem van Evil Superstars was nooit ideeënarmoede, eerder een teveel aan ideeën. In elke song wou iemand wel een metalgitaar aan een jazz-break aan een symfonische sample lijmen, zodat het meest welwillende publiek er door werd platgemept.

Op 'Songs from a bad hat' kan Mauro zijn liefde voor de jaren zeventig botvieren, en dat doet hij met hoorbaar plezier. Van glam tot ELO, deze jongen heeft het allemaal verteerd. Producer Dave Sardy loodst hem en zijn begeleiders kundig door de songs. Zo stompt de song 'Let me know' vrolijk verder alsof hij loodzware platformschoenen aan heeft; en wie zijn wij dan om te zeggen, ,,Mauro, 'Spirit in the sky' is al een keer geschreven?'' Overigens staan er een aantal mooie trage songs op de cd. 'She sits at home' verraadt een liefde voor de jonge 10CC, en 'Everybody's friend' doet ons een krop wegslikken, ook door de mooie zang met Carol Van Dyk. Het is ook het enige gebied waar Sardy Pawlowski op de vingers had mogen tikken. Te vaak zingt hij geforceerd: het moet doorleefd klinken, maar overtuigt niet echt. Het zal wel een Belgische ziekte zijn: ook Tom Barman en Stef Kamil Carlens hebben een paar platen nodig gehad om met hun natuurlijke stem te zingen. Als de vergelijking zich laat doortrekken, verrast Mauro ons nog wel met een paar mooie dingen.

Mauro, Songs from a bad hat, 941.0011.020 (PiaS) (verschijnt 26 maart)

©Copyright De Standaard