Bomspotting-interview
__________________________________________

Taken from HUMO

Iedereen komt als je bomspotting roept.

Mag ik ook eens een reclamespotje inzingen, ja?

Urenlang voor Jim-tv hangen, drie dagen door de modder van Pukkelpop baggeren, Bickyburgers, berelullen en frieten vreten: allemaal geen probleem voor u, maar een beetje ouderwets engagement, ho maar! Om u daarvoor uit uw luie stoel te krijgen, zijn blijkbaar minstens Pascal Deweze (van Metal Molly en Sukilove), Tom Van Laere (Admiral Freebee, twee jaar geleden nog zilver op Humo's Rock Rally) en Mauro (Mauro) nodig: drie heren van stand die op 7 september in de Rataplan in Borgerhout een benefiet voor de Goede Zaak spelen. De Goede Zaak in kwestie heet Bomspotting, de actie tegen de atoomwapens op de basis van Kleine Brogel, die volgende maand voor het laatst plaatsvindt. Go get 'em, Mauro!

Mauro : Dat Bomspotting-benefiet is mijn debuut als actievoerder: ik ben superzenuwachtig, man (lacht).

Humo : Hoe zijn ze dan bij jou terechtgekomen?
Mauro: Simpel: de organisator is mijn overbuurman, Paul Schyvens, en ik kon mij niet op tijd verstoppen toen hij het kwam vragen. Neen, ik vertrouw de organisatoren helemaal, en ik ben ook gemakkelijk voor dit soort acties om te kopen: ik heb nog nooit in een betoging meegelopen, maar als een goede vriend het mij een paar keer zou vragen en me een pint betaalt, doe ik het waarschijnlijk wél. Natuurlijk, als ze me vragen voor een benefiet om het Derde Rijk uit zijn as te laten herrijzen, zal ik iets minder enthousiast reageren, maar dit initiatief zie ik wel zitten.

Humo : Politiek en rock mengen, zoals pakweg Rage Against The Machine dat deed, is dat eigenlijk wel een goed idee?
Mauro: Ik ben toch een gigantische Rage Against The Machine-fan. Toegegeven, ik kan van hun teksten meestal niet meer verstaan dan 'no' en 'fuck you', maar als de muziek goed is, heb ik geen enkel probleem met politiek in een rocksong. En als de muziek suckt, kan je beter gewoon een goed krantenartikel lezen.
Ikzelf ben meer een muzikant van de oude stempel, zonder politieke boodschappen in mijn songs: ik probeer alleen maar muziek van een ongelooflijke schoonheid voort te brengen, die dan ook wel de wereld zal veranderen. Elke muzikant is willens nillens een beetje 'n mysticus, hé.

Humo : Je speelt op het Bomspotting-benefiet net als op Humo's Pop Poll-avond weer met Pascal Deweze. Gaan jullie zoals toen weer een keukenladder bespelen?
Mauro: Neen, dat keukenladdertje is na de Pop Poll helaas solo gegaan (lacht). We gaan daar gewoon als drie singer-songwriters op het podium staan: eerst spelen we elk een halfuurtje solo, nadien spelen we een gezamenlijk optreden.

Humo : Waar ben jij tegenwoordig verder eigenlijk mee bezig?
Mauro: Zo meteen wurm ik mij in een majorettenpak voor 'Freaks', een voorstelling van Theater Froe Froe waarin ik meespeel. Binnenkort trek ik met Pascal Deweze en Caro van Dyck (van Bettie Serveert, red.) langs de culturele centra, en volgende maand neem ik mijn nieuwe plaat op: pop, maar dan gespeeld met een jazz-attitude, en op een eigen labeltje dat ik ga opstarten. Ik denk ook aan een nieuwe naam.

Humo : Nog een nieuwe naam? En je zit al in honderd verschillende groepen en nevenprojecten. Maakt dat het allemaal niet erg verwarrend voor de fans?
Mauro: Ja, dat klopt. Maar gelukkig heb ik blijkbaar geniale fans, van die mensen die het allemaal volgen. Zo'n nieuwe naam hoeft maar in twee kranten en in de Humo te staan, en ze weten het allemaal.
Mijn publiek heeft nu ook geen intergalactische proporties. De exacte verkoopcijfers van mijn vorige plaat (het nochtans uitstekende 'Songs from a bad hat', red.) ken ik niet, maar ik vrees dat het gene vette was. Ik moet wel toegeven dat mijn motivatie om die plaat te verkopen na een paar maanden helemaal weg was: ik werk heel hard aan mijn muziek, maar ik stop er ook nooit mee. Als zo'n plaat dan eenmaal uit is, ben ik inmiddels weer met andere muziek bezig.

Humo : Kan jij dan wel van je muziek leven?
Mauro: Ja hoor, al ben ik precies daarom verplicht honderd dingen tegelijk te doen. Pas op, ik doe dat allemaal graag, hé, ik doe echt wat ik wil doen.

Humo : Je moet nog niet in het geniep deuntjes voor reclamespots inspelen om de huur te betalen?
Mauro: Oh, maar dat zou ik wel zien zitten, alleen vragen ze mij daar nooit voor. Het is een misverstand te denken dat ik alleen maar met obscure dingen bezig ben: ik hou evenveel van de mainstream. Want laten we wel wezen: ik ben natuurlijk ook maar gewoon een boer, hé.