Christophe Verbiest

Mauro concerteert in een uitverkochte AB-Club

Waarom het moeilijk maken als het ook makkelijk kan: het is een vraag die Mauro Pawlowski zo te merken al jaren bezighoudt. Met zijn vorige band Evil Superstars zette hij de luisteraars graag op het verkeerde been. Niet dat u ons hoort klagen over de muziek van die groep maar je moest er wel het hoofd bijhouden. De huidige liedjes van Mauro bevatten minder rare kronkels, maar deze keer zorgt de groepsnaam voor verwarring. Inderdaad, want Mauro is een groepsnaam.

Het vijftal speelde afgelopen woensdag in de lang op voorhand uitverkochte AB-Club in Brussel, bracht netjes alle liedjes van de eerder dit jaar verschenen cd Songs from a Bad Hat en serveerde ook al enkele nieuwe nummers. Mauro startte met 'Ballad With One Arm' een - jawel! - ballad die, zeker naar het einde toe, nog redelijk stevig werd. Het is een onsterfelijk liedje, alleen al om die prachtregel "the heart is a muscle not easy to work out". Nadien gooide het vijftal de beuk erin met onder meer 'Finish It All off (With Love)' en 'Shot of Shame', stevige seventiesrock met een beetje glam, een forse scheut blues en soms een onvervalste barrelhouse-piano. De nummers klonken moddervet, bleken zo vuil als een stel peuters na een chocogevecht en zo geil als Jean-Pierre Van Rossem na een avondje schrijven met Brigitta Callens.

Met de nieuwe songs richtte de groep de blik naar een iets latere periode uit de muziekgeschiedenis, Het schitterende 'Let's Go Think It over' koppelde pubrockachtige muziek aan een zanglijn die zo uit de vroege platen van Costello was weggelopen. 'Meet Me on the Moon' oogde dan weer als een musicalsong uit de jaren 40, bekeken door een eightiesbril. Pawlowski noemde 'Sky Tiger' een gospel, al kennen we dominees die deze song zeker niet in hun kerk zouden willen horen. In 'Love Once Again' bezondigde de zanger zich aan vocale overacting en samen met 'Let Me Know' vormde het nummer een dipje in de set. Het zompige 'A Faint Smile' zorgde echter voor beterschap en 'Can't Fight It no Longer' was een onvervalste sollicitatie voor het Belgian Rhythm & Blues Festival in Peer, al kreeg het nummer een wat vreemd funky staartje.

De afsluiter, het pakkende 'She Sits at Home', was het eerste echt rustige liedje, maar in zijn eentje breide Pawlowski er tijdens de toegiften een vervolg aan met het sublieme 'Everybody's Friend'. De hele band mocht nog het podium op, maar na zo'n vijf kwartier was het concert voorbij. Scherp, to the point en vol passie: meer moest dat echt niet zijn, want één ding staat vast: de aanwezige muziekliefhebbers moeten voor hun hartspier de volgende maanden niet naar de fitness.

WIE: Mauro WAAR EN WANNEER: Ancienne Belgique, Brussel; woensdag 2 mei 2001. Mauro speelt op zondag 1 juli op T/W 2001 in WerchterONS OORDEEL: Scherp, to the point en vol passie.