"Ik beschouw het als een plicht om hier vandaag te staan", steekt Mauro Pawlowski van wal. "Ik heb zelf een half jaar aan de band gestaan bij Ford. Mijn vader en nonkel zijn gepensioneerde Ford-arbeiders. Dan heb je wel een band met de fabriek, denk ik. Ik was echt geshockeerd toen ik het nieuws over de drieduizend ontslagen hoorde. Het is vreselijk dat een bedrijf zomaar kan beslissen over zoveel mensen. Ik zou net hetzelfde doen als al die Ford-abeiders momenteel: strijden, me bemoeien met de zaak. Met het mes op de keel misschien, ja. Maar wat kan je anders? Ik weet wat dat is, je werk verliezen. De helft van mijn familie werkte in de mijnen en verloor zijn job bij de sluiting."

Thomas Blommaert
22-10-2003