Evil Superstars

CD's: Love is okay (1996),

Boogie-children-r-us (1998)

Mauro A. Pawlowski, van Pools/Italiaanse afkomst, wordt geboren in 1971. Hij krijgt in Heusden-Zolder in diverse garagebandjes en balorkesten - aan de zijde van zijn pa trouwens - de eerste knepen van het muziekmetier onder de knie. Maar het is in 1994, wanneer hij met zijn band Evil Superstars de Rock Rally wint, dat hij zich richting nationale bekendheid en roem katapulteert.

Evil Superstars ziet het licht in 1992 in 'homecountry' Heusden-Zolder. De band wordt voor het eerst opgemerkt wanneer hij een paar voorprogramma's voor Mucky Pup speelt. In 1995, na de Rock Rally, toert de band door heel Europa en balanceert op het podium tussen waanzin en talent. Een gemiddelde van acht tempowisselingen per nummer of een Captain Beefheart-herwerking van een Zappaïaanse solo zijn schering en inslag. Dat levert hen het koosnaampje 'Marx Brothers on speed' op. Mauro ontpopt zich - tussen zijn songs door - tot de koning van de one-liners zoals: "Vanavond wordt de stoere praat gehalveerd omdat mijn ouders in de zaal zitten" of "Verwijt ons niet dat we Evil Superstars zijn. Het is de schuld van onze ouders". Op 15 september 1998 eindigt het sprookje in de Brusselse Botanique.

Mauro

CD: Songs from a bad hat (2001)

Na de split van de Evil Superstars richt Pawlowski zijn energie volledig op een solo-carrière. Hij evolueert tot een songsmid pur sang, wat resulteert in de cd Songs from a bad hat. Mauro neemt deze plaat in New York op met Dave Sardy, lid van Barmarket en ook producer van Helmet, Soulwax, Slayer en Rage Against The Machine. Het album balanceert tussen seventies-rock en ontroerende ballads. Een groot deel van de gekte is met de andere bandleden vertrokken, wat een aantal fans van de vroegere Evil Superstars ontgoochelt. Mauro treedt een eerste keer solo-met-gitaar naar buiten tijdens De Nachten in deSingel, maar verzamelt al vrij snel een groep rond zich. Na werknamen zoals The Golden Ass Rangers en Mauro & The Inferno's, wordt het uiteindelijk gewoon 'Mauro'.

Mitsoobishy Jacson

CD's: Nougat in Koblenz (1996), Boys Together Out Rageously (1999)

Mitsoobishy Jacson is een hobbyproject van Peter Houben (Nemo), Pascal Deweze (Metal Molly, Chitlin' Fooks), Guy Van Nueten (The Sands) en de onvermijdelijke Mauro Pawlowski. Dat laat in '96 zijn eerste sporen na met het debuutalbum Nougat in Koblenz, waarvoor Peter en Mauro zich in januari/februari van dat jaar vijf dagen afzonderen in de Galaxy Studio's, samen met de Nederlandse producer Frans Hagenaars. Ze overleven op bruin brood met mosterd, fruit, koffie en Italiaanse gerechten en laten een ongelooflijke puinhoop achter. Maar het resultaat van hun werk wordt door insiders nog steeds omschreven als de beste lo-fi-plaat ooit in België gemaakt. Humor alom trouwens. Op de foto's zien we Mauro en Herman in kamerjas en onderbroek terwijl ook de teksten erg grappig klinken.

Shadowgraphic City

CD: Shadowgraphic City (2003)

CD:

CD's:

Voor dit project gaat Mauro in zee met alweer Pascal Deweze, en met zangeres Carol van Dijk (Bettie Serveert, Chitlin' Fooks). De cd wordt gevolgd door een tournee in januari 2003, en brengt een merkwaardige mix van pop, rock, folk en country. De fans zijn in de war. Voor het concert in de Brusselse AB daagt zo weinig volk op, dat het van de grote naar de clubzaal wordt verkast.

Somnabula

Swamps of simulation - A Rock Fantasy by Somnabula (2004)

In maart 2003 toont 'el Mauro' dat er in de krochten van zijn ziel ook wat flarden Dracula schuilen. Getooid in een donkere cape kruipt het creatuur Somnabula uit zijn hol en maakt diverse muziekclubs in ons land onveilig. Aanvankelijk gedraagt 'het beest' zich nog en zingt gewillig een aantal liedjes, maar dat verandert al snel wanneer hij, zoals in 't Pekfabriek in Borgerhout, in het publiek springt, op de vloer zijn extreem spastische bewegingen demonstreert en de microfoon volledig afpeigert. En de vloer van een Brusselse club tovert hij om tot een slagveld van allerlei muziekmateriaal. Kwatongen beweren dat Mauro deze gedaanteverwisseling onderging nadat hij te lang naar zijn satanische platencollectie luisterde.

Mauro + Willy Claes

Satan of niet, Mauro Pawlowski haalt in ieder geval zijn neus niet op voor een gewezen Navo-secretaris-generaal. Dat bewees hij op 20 december 2003 in Villa KerstVonk, de vroegere gebouwen van de Limburgse Reconversiemaatschappij in Hasselt, waar hij samen met Willy Claes een uniek kerstconcert speelt. De twee brengen aanvankelijk afzonderlijk een aantal nummers. Nadien begeleidt Claes een croonende Pawlowski in onvervalste Sinatra-stijl.

Mauro and the Grooms

Ghost Rock EP (2003), Black Europa (2004)

Is de cirkel rond? Dat is natuurlijk een overbodige, tot zelfs dwaze vraag. Maar feit is dat Mauro met The Grooms opnieuw voor de rock-'n-roll in zijn meest ruige en perverse belichaming kiest. Getooid in expliciete outfits zoals een verse slangenhuid, vingertje in de lucht, expliciete bewegingen met de tong en de uitspraak 'Come To Mauro' verraden bovendien een grote dosis theatraliteit. De term Musica Satanica wordt geboren, met teksten gebaseerd op melancholie, erotiek en fantastiek. Mauro gromt, zingt, schreeuwt en mompelt zijn donkere teksten.

Nog?

Mauro Pawlowski heeft nog veel meer op zijn muzikale cv staan. Denken we maar aan zijn bijdragen bij Kiss My Jazz en X-legged Sally. In Monguito staat hij aan de zijde van Argentijn Miguel Angel en Dagobert Sondervan. Met Sue Daniels maakt hij Antwerpse electro-folk. Hij speelt mee op de Magnus-cd, en acteert in twee van hun clips: als geile pooier in Jumpneedle, en als nouvel-vague-regisseur in French Movies. Hij draait bij gelegenheid plaatjes onder de naam DJ Fragile. Hij zit tijdens DeNachten 2004 in de begeleidingsband van Alex Chilton. Hij schrijft het liedje Meisjes voor de Kreuners, componeert muziek voor poppentheater FroeFroe, werkt samen met Kris Debruyne en is op een blauwe maandag ook frontman van Galina, waarmee hij Vlaamse zestigerjarenpop in elkaar steekt... Aha, en jij dacht dat jij hard werkt!