'Evil Superstars waren een twijfelgeval,' zo concludeerde Onze Man na de preselecties van de Rock Rally in 1992: 'Qua getalenteerd crooner mag de zanger er zijn, maar wil hij die stapel Lenny Kravitz-cd's van onder zijn hoofdkussen verwijderen?' Frontman Mauro Pawlowski nam de kritiek duidelijk ter harte, want in '94 klonk de Rock Rally-watcher van dienst al een stuk lovender: 'Evil Superstars stoeiden op hoogst opwindende wijze met de erfenis van Frank Zappa en The Mothers of Invention: (...) in het heerlijke 'Satan is in My Ass' slalomde zanger-gitarist Mauro Pawlowski, geruggensteund door een strakke ritmesectie en flitsend toetsenwerk, zwierig en foutloos door een mijnenveld van funk, gitaarrock, jazz en aanstekelijke pop.' De herkansing van de Superstars was goed voor goud, de rest is - zoals dat heet - Vlaamse rockgeschiedenis: Evil Superstars implodeerden na een handvol ep's en twee uitstekende albums ('Love is Okay' en 'Boogie Children R Us'), frontman Mauro ontpopte zich tot de meest veelzijdige jonge rockgod van onze contreien. Begin januari verschijnt 'Black Europa', zijn eerste album met The Grooms, vanmiddag zendt Canvas een portret van 'm uit. Niet te missen!