tekst Jos Raals
foto Marc Deurloo

Wie een van de vele muzikale gezichten van Mauro Pawlowski kent, loopt grote kand betoverd te zijn door zijn geniale gave. Met Evil Superstars zocht hij onbezonnen naar zijn grenzen. solo keerde hij terug naar de klassieke rock waarmee hij zijn kindertijd doorbracht en nu klinkt hij met The Grooms vooral heel maniakaal en gevaarlijk.

Het lijkt soms of ze er in België patent op hebben: bevriende muzikanten die te pas en te onpas (met vaak fabelachtige resultaten) met elkaar samenspelen. Mauro Pawlowski is ook zo'n naam die steeds weer opduikt. Hij is te horen op de cd van Magnus, speelde mee op het nieuwe (nog niet verschenen) album van Zita Swoon en is een regelmatige verschijning in begeleidingsbands op de Belgische tv en radio. Met The Grooms bracht hij onder zijn eigen naam onlangs Black Europa uit. Vanwaar al deze geestdrift en werklust? "Ik ben letterlijk muzikant. Ik ga de deur uit, knoop mijn jas dicht, pak mijn instrument en ga muziek maken. Ik benader muziek als een jazzmusicus: :iemand die speelt met andere artiesten en individuen. Ik ga echter niet zomaar met de eerste de beste vreemde mens het bos in. Mijn eis is erg simpel: degene die mij vraagt, moet iets te vertellen hebben. Val ik er niet bij in slaap? Heb ik er zelf nog iets aan? Eigenlijk moet een goede popartiest een idee en beeld van zichzelf cultiveren en dat opdringen aan de mensen. Ik heb daar niet het temperament voor. Mijn karakter is daar niet gepast voor. Justin Timberlake is iemand die dat perfect doet; het beste dat ik de afgelopen jaren gezien heb. Iedereen is ergens goed voor en ik ben nu eenmaal meer geschikt voor een job die nogal onoverzichtelijk is. Ik heb veel experimenteerdrift. Als er iets moois ontstaat in de muziek waardoor mensen worden geraakt, dan wil ik erbij betrokken zijn."

Gevaarlijk doorleefd

Songs from a bad hat vormde voor Pawlowski in retrospectief de afsluiting van een periode. "Ik móest een classic rockplaat maken, omdat ik al vanaf mijn kindertijd naar die muziek luister. Ik kwam ook uit een vermoeiende periode van de noodzakelijke jeugdige overmoed met The Evil Superstars. Ik had zogezegd een plaspauze nodig. Voor mij zal muziek maken en leven nooit los van elkaar staan. Dat moet elkaar constant voeden."
Afgaande op de dreigende, donkere klanken op Black Europa heeft Pawlowski de laatste tijd dus nogal gevaarlijk geleefd. "Black Europa komt juist meer uit mijn innerlijke toestand. Het is een bepaald gevoel, een kern in mij die nogal duister is. Letterlijk duister, niet duidelijk. De betekenis van het album zie ik nog niet. Dat heeft bij Songs From A Bad Hat twee jaar geduurd, dus ik zal waarschijnlijk pas over enkele jaren kunnen zeggen wat Black Europa betekent. Met The Evil Superstars was dat ook het geval. Ik besefte later dat ik toen nog helemaal niet rijp was om aan het echte werk te beginnen. Ik moest nog zoveel ervaringen opdoen en mezelf roekeloos in allerlei zaken storten. Dat heeft zijn diensten bewezen. Daarna kon ik de ravage overzien en er een betekenis aan geven. Het nummer Tired of being young gaat daarover; de vraag 'Wanneer word ik nu eens rijp?' Dan denkt iedereen dat ik volwassen word en dan kom ik af met een puberale industrial hardrockplaat."

Ernstige job

"Een cd samenstellen is een bijzonder ernstige job. Ik neem mijn werk zeer serieus. Het gaat over mijn leven en daarom kan ik er niet zomaar oppervlakkig mee omgaan. Het is de vierde en juiste versie van Black Europa. Je moet het punt herkennen dat het klopt en het dan loslaten. Anders word je een probleemgeval. Dan ga ik liever een weekendje zuipen en dan maandag weer lekker aan het werk. En het werk, dat moet gedaan worden. Ik heb nog zeker zeventig nummers liggen van de Songs From a Bad Hat periode die ik nog allemaal uit wil brengen. Het is belangrijk dat de muziek zijn weg naar buiten vindt en dat mensen het kunnen horen en daar een oordel over vellen. Ik moet dat doen en hopelijk word ik daar zelf ook beter van. Je oogst wat je zaait. Ik volg mijn intuïtie met een soort religieuze volharding. Uiteindelijk laat ik me leiden door wat ik op het moment echt voel. In rockmuziek moet je beknopt en duidelijk zijn. Of je moet echt heel goed zijn, zoals een Michael Stipe, maar ik werk liever in de traditie van een Iggy Pop en van rockers die klare taal spreken; mannen die teksten hakken uit het karkas van een tweehoofdig schaap."

Primitief

Black Europa lijkt een album vol verlokkingen en de belofte van een zondig leven. "De nummers op dit album zijn zo geconstrueerd dat ze een bepaalde kracht bezitten. Ze zijn primitief bedoeld. De suggestie is belangrijk; wij zijn zelf niet gevaarlijk, maar de muziek moet dat wel zijn en op die manier iets oproepen dat we zelf niet in de hand hebben. Wij zijn het medium. Als ik echt gevaarlijk wilde zijn, werd ik wel crimineel."
En waar haalt het medium dan zijn inspiratie vandaan?
"Wij, kinderen van onze tijd, worden dagelijks bedolven onder een lawine van informatie. We moeten keuzes maken, ballast ontwijken en slalommen om onze eigen weg te vinden. Ik gebruik alles voor mijn muziek. Ik moet constant gevoed worden. Een knap meisje erbij maakt alles nog veel gemakkelijker. Dat is qua inspiratie gelijk aan een complete bibliotheek of cd-collectie." Waar moet de muziek Pawlowski nog brengen? "Dat is bij mij niet geografisch bepaald. Ik hoop altijd op uitzonderlijke ontmoetingen met buitengewone mensen. Die kunnen om de hoek plaatsvinden of aan het eind van de platte aarde waar de schepen het heelal indonderen."

[Livedata] 6 mei Rotown, Rotterdam 8 mei Ekko, Utrecht 13 mei Paradiso, Amsterdam 14 mei Burgerweeshuis, Deventer 15 mei LVC, Leiden 22 mei Merleyn, Nijmegen 3 juni Mezz, Breda