Slug Dick Nick: Tourette's #1, 2, 3. Het Tourette der Goden bracht ons schokkende vloeken als de oerschreeuw en het alfabet. De menselijke variant is iets minder beledigend. Een bloemlezing uit het repertoire van Slug Dick Nick.

Brainiac : Go Freaks Go. Zo baanbrekend, zo goed, ze leken wel geholpen door de CIA om alle groepjes voorgoed te ontmoedigen en aldus het einde van de rockmuziek te betekenen. Maar de dood van hun zanger brak hun missie voortijdig af. (zie ook : Enon)

Prehensile Monkeytailed Skink: Anarchy is Stupid. Na het horen van dit nummer kocht ik spontaan een aktetas, begaf me naar het bos en ging op alle dieren inpraten om hen te overtuigen van Moeder Aardes vunzige karakter. O-B-E-Y.

Jimmy Castor Bunch : Bertha Butt Boogle. 30.000 voor Christus. In een gezellige grot kerft een Neanderthaler een ode aan het achterwerk in de wand. Een voor die tijd ontroerende haiku, nu op muziek gezet door Jimmy Castor.

The Evolution Control Committee: Rebel Without a Pause.
Met de Black Panthers op de bus naar Benidorm.

The Gerogerigegege: Gonorrhea. De kreet van een verwoeste penis, vertaald door de klankentapper. (O Barabas)

The Frogs: I Don't Care if U Disrespect Me (Just So You Love Me). Twee leren petten, twee snorren, één gitaar, één drum en een kampvuur uit het legendarische gay folk-album It's only right and natural. De intro werd al gesampled door Beck. (That was a good drum break).

Job's Daughters: The Prophecy of Daniel and John the Divine (666). Zit in de jukebox van elke zichzelf respecterende sekte. Christenhondenromantiek van de bovenste plank. Enkel Satan en het einde van de wereld geven eigenlijk toch maar een religieuze kick, hoor.

The Devils: The X-sorcist. Foxy mama sucks cock in hell. Pimp-uitdrijver wacht nog even met ingrijpen.

Anton Lavey: Start the Day Right (vocal by Blanche Barton). Ex-paus (R.I.P.) van de Satanskerk op de 'Optagon' (primitief sample-orgel uit de sixties). Essentieel voor mensen die hun leven willen beteren.

Ruud Knolraap and the Sweet Vegetable: Nieuwe Sperciebonen. Een sneer naar Belgische beatmuziek en een ode aan groenten in één song. Zo schrijft men ze niet meer. Met extra impact door het gebruik van onze moedertaal.

Brainbox: Doomsday Train. Hollandse hardrock uit de jaren '70 met een Pool als zanger (Kaz Lux). Ik was al een fan voor ik iets gehoord had! Deze killer-riff moet ik zeker eens ... euh, lenen.

Shriek : Candy Ass Motherfucker. Fuck you.

The Oblivians: I'm not a Sicko, There's a Plate in My Head. Ongunstige introductiezin bij het ontmoeten van de familie van je nieuw lief. Ik zag dit trio in Oost-Ham en werd fan voor het leven. Een gehandtekende affiche prijkt nog steeds op een kamer.

The Electric Eels: You're Full of Shit. Deze groep weigerde principieel een opnamestudio te betreden (een cassetterecorder werd net goed gerekend) en speelde ooit één enkel half optreden, omdat de 120 kilo dikke zanger de rest in elkaar sloeg. Heroïsch.

Kingdom Scum: I wanna irritate you. Plagiaatbende die de tune van Jem and the Holograms kaapte en voorzag van een manische karaokediva. Erg goed hoor.

Senator Everett Mc Kinley: Wild Thing. Wil je de jeugd bereiken, spreek dan hun taal. Doe iets joligs, draai je pet om.

Atom Feat. Tea Time : Lengua Maia. Spaanse krachttermen aangaande porno-technische festiviteiten. Altijd dolle pret met Atom. Taxi, volg die naam.

Apollonia 6: In a Spanish Villa. De B-kant van Sex Shooter. Vroeger, toen Prince nog de titel van 'High Prince of Sleaze' beheerde, was alles beter.

Cash-Makers Orchestra: Orchie festival. In een gedempte club aan het koud buffet, gekleed in tijgerslip en een gouden horloge, de infotainment-cameraploegen zijn al vriend aan huis.

Henry Mancini: Experiment in Terror. Een shuffle zo bezwerend dat een voodooceremonie wel een polonaise lijkt.

The Jesus Lizard: Mouth Breather. De enige echte troonopvolgers van AC/DC. Live waren zij explosiever dan een in een ballon geplooide prehistorische reuzenpoedel. Zanger David Yow, mijn held, is ook een briljante tekstschrijver, ergens tussen Johnny Rotten en Lucebert, zoiets.

Carcass: Swarming Vulgar Mass of Infected Virulency. Als ik de baas was - dromerige zucht - werd dit de begintune van elke kookshow.

Brutal Truth: Media Blitz. Als ik de baas was - dromerige zucht - werd dit de begintune van elk journaal.

Jaap Fischer: Om Je Geld. Cynischer dan de Kerstman, ellendiger dan een koningskind, en waarschijnlijk uit het leven gegrepen.

King Missile: Sensitive Artist. Was een benefietkeuze geweest in plaats van We are the World of What's Going On.

Ol' Dirty Bastard: I Want Pussy. Als ik ergens op een instuif sta te zwalpen en het wordt al licht en ik voel me als een lesbische redneck, dan geeft dit lied mijn gemoed het best weer.

Kool Keith: Lost in Space. Uit Black Elvis. Verslaat een zwerm veilingmeesters als het op praten aankomt. Sun Ra, Lee Perry, Kool Keith: a black trinity.

Deadbeats: Kill the Hippies. Het moest ervan komen.

Merle Haggard: Okie from Muskokee. Beer drinkers and hell raisers houden de hoed tegen de borst en pinken een traantje weg bij dit robuust gezongen prachtlied. Iedereen is inteelt en daar moeten we godverdomme fier op zijn.

Sleep: Dragonaut. Wie zitten daar op een draak die traag door de kosmos flapt? Het zijn Thor, Wodan en Conan de Barbaar. Net een groepje opgericht zijn ze op weg naar een postkantoor om hun cassette in te sturen voor het plaatselijke rockconcours. Dit nummer wordt waarschijnlijk hun verplichte coverkeuze (zie ook : High on Fire).

The Tape-Beatles: Frog Story. Meer plunderphonics. God Bless America.