RifRaf interview
__________________________________________

Taken from RifRaf magazine


De boosaardigste der supersterren heeft de gitaar weer omgord om geluidsmuren te slopen en meisjes in katzwijm te zingen. Mauro, de vleesgeworden Vlaamse rock-'n-roll, heeft 'Songs From A Bad Hat' gemaakt, een dijk van een rockplaat vol klassiekers die refereren aan het smerigste uit de seventies. RifRaf keuvelde met Mauro Pawlowski.

Het platonische type

Hoe gaat het eigenlijk met je?
Mauro: "Goed. Gewoontjes. Geen drama."

Hoe ziet de dag van een Vlaamse rockmuzikant als jij er nu uit?

Mauro: "Zo'n beetje als dat van een dopper, maar dan met meer succes. Ik sta nu we! toevallig vroeg op, om negen uur. Ik werk bijna elke dag, muziek maken dus, songs schrijven. Weekends inbegrepen.'

Dat klinkt weinig romantisch.
Mauro: "Als je niet voor minder dan Keizerin Sisi wil gaan, is dat natuurlijk niet zo romantisch. Het dagelijkse leven is nu eenmaal niet uitzonderlijk romantisch. Goed, je hebt meer toegang tot allerlei dingen. Ik weet ook niet tot op welke hoogte. Het is lang geleden dat ik nog heb deelgenomen aan het gewone burgerleven."

Weersta je aan de verlokkingen van de rock-'n-roll duivel?
Mauro: "Ik weersta daar niet aan. Zo simpel is het Het hangt er natuurlijk van af. Ik hou me niet met pornografie bezig. Niet dat ik dus voortdurend vunzig vleselijk contact moet hebben om mij voldaan te voelen. ik word natuurlijk de godganse dag horendol van alle verlokkingen. Meestal is het dan te laat om daaraan te weerstaan. Eerlijk gezegd vind ik het echte genot niet in uitspattingen. Ik ben meer het platonische type."
De mensen die je Prince-pastiche op de glamrockcompilatie 'Glittering 2000' hebben gehoord, zullen opkijken van de nieuwe sound.
Mauro: 'Als je zo'n opdracht krijgt, kan je eens lekker loos gaan. Ik had toen net die drumcomputer in de buurt en de rest kwam vanzelf. Het is grappig dat de nieuwe plaat veel meer glamrock is dan dat ene nummer."
Wat heeft producer Dave Sardy toegevoegd aan de plaat?
Mauro: "Hij fungeerde als een filter. Hij zag erop toe dat niets onbruikbaars op de plaat terecht kwam. En dat is een hele kunst hoor! Wel jammer dat zo weinig mensen Dave Sardy kennen. Hij ziet eruit als een Hezbollah-terrorist. Ik zou het wel fijn vinden indien men een verkeerd beeld van mij zou hebben, zolang het maar niet te gortig is. Niet in de aard van: die vlijt zich de ganse dag over dode, mannelijke huisdieren. (lacht)Alhoewel! Dat kunnen we nog net goed rekenen!"
Heb je in New York tijd gehad om uitgebreid te shoppen?
Mauro: "Amaai. Maar door de hoge dollarkoers was het geld snel op. Je drinkt een koffie en je kan weer naar de bankautomaat lopen. Zeker als je plaatjes wil kopen, naar de bioscoop wil of naar een optreden gaat Ik had natuurlijk geen doos kruiswoordraadsels meegenomen om mij te amuseren."

Nerds


In het verleden durfde je wel eens te stellen dat je niet juist bezig was.
Mauro: "Dat zat nogal diep maar daar moet je je overheen zetten. Dat moet je thuis doen. Als je je jas aandoet en buitenkomt, heb je een taak. Zoiets kom je pas later te weten. Ik heb niet langer de pretentie van zeker te weten of ik juist of fout bezig ben. Die uitspraak deed ik toen ik nog niet wist wat ik met mijn leven ging doen."
Je bent niet ongevoelig voor de glamour-kant van rock-'n-roll. Beschouw je zoiets als kitsch of camp?
Mauro: "Helemaal niet. Als ernst ongepast is en je moet iets invullen, verkies ik het sarcasme. Het is ook een beetje kamikaze. Het wordt zwart voor de ogen en je doet maar. Het heeft niets met agressie te maken, hoor. Maar je moet iets artistiek hebben om op terug te vallen. Ik onderschat het publiek nooit! Het kost soms wel wat tijd om iets duidelijk te maken. Ik heb ook tijd nodig om iets ten volle te begrijpen. Dat publiek gedraagt zich soms heel masochistisch. Als ze eerder een klets in hun gezicht kunnen verwachten, zijn ze tevreden. Slijmers vind je niet in onze scene. Dat krijg je in het wereldje van Ricky Martin. Het gaat om de kunst waarmee je iemand een bepaalde indruk kunt geven."

Zoals de mensen die in Prince alleen een oversekste dwerg zien.
Mauro: "Prince is eigenlijk een nerd, hé. Zoals elk genie een nerd is. John Lennon heeft ook uren en uren ziels alleen in zijn huis nummertjes zitten schrijven. Lou Reed, nog zo'n spannende, opwindende figuur. Allemaal hebben ze een sterke nerdkant Zonder het artiestendom zouden ze slechts opwindende burgers zijn. Gelukkig oefenen ze een vak uit waarmee ze hun talent kunnen cultiveren. Prince werkt zich ook te pletter om te geraken waar hij staat. Zo vanzelfsprekend is het niet. Het is vlijt, wil en wanhoop tezamen."

Sinterklaaskostuum

Je hebt veel vrouwelijke fans. Zijn vrouwen belangrijk in jouw rock'n'roll-leven?
Mauro: "0 ja, tuurlijk man! God... mijn hemel en hel, dat zijn meisjes, vrouwen, whatever. Dat is toch wel motivatie nummer één. Omdat het wezens zijn die mij het dichtst... Wacht, ik zal eufemistische termen gebruiken voor de gezondheid van uw lezers! Ze houden mij het verst van de dagdagelijkse... teleurstellende... loop der tijden."

Da's wel heel voorzichtig uitgedrukt.
Mauro: (giechelt) "Daar moet je toch je aandacht op vestigen, op al die magische krachten!"

In welke mate ben je een hoofs dichter? Word je geinspireerd door de onbereikbaarheid van een dame?
Mauro: "Het startpunt is onbereikbaarheid, en dan tel ik terug naar het begin. Het absolute dieptepunt is dan pornografie, waar persoonlijkheid wordt uitgeschakeld en vleselijke eigenschappen van tel zijn. Het enige wat de mens van dieren onderscheidt, wordt daar weggesmeten. Ja, ik weet natuurlijk niet wat de dieren denken, misschien lachen ze ons wel uit. Van die onbereikbaarheid tel ik af, naar oppervlakkige contacten en weet ik wat allemaal.
Ik word er om te beginnen al gek van. Ik zou een Sinterklaaskostuum achterstevoren aandoen en met wapperende handen door een winkelstraat lopen. Maar ik wil heel die ellende zelfs rekken en proberen te vangen. Buiten mijn overlevingsinstinct is dat het enige waarmee ik mij wil bezighouden. Als ik even mijn politieke plichten opzij mag schuiven."

Toen Evil Superstars ermee stopten, werd daar vaak heel dramatisch over gedaan. Heb je een vermoeden wat je oude groep voor de mensen heeft betekend?
Mauro: "Nu zegt iedereen: Het was nogal wat, hé, bij de Superstars! Maar waar was ik toen?denk ik dan. Ik herinner me nog dat ik op de Pukkelpop weide liep en er een vijftien-jarig meisje naar me toekwam. Ze trok aan mijn mouw en met onvaste, trillende stem zei ze: Gij moogt niet stoppen. Dat dwong veel respect af. Het enige wat ik wou zeggen was: Ja, sorry, maar... wij zijn niet zo'n fijn volk. (grinnikt) Wij zijn niet zo'n aangename jongens. Excuseer daarvoor, Ik dacht van dat meisje dat ze een geweldige luisteraar was."

Wat betekenen de Superstars nog voor je?
Mauro: "Ha, dat was mijn leven toen. En daar is een punt achter gezet."


Is de huidige Mauro anders dan die van Evil Superstars?
Mauro: "Mijn persoonlijkheid is niet zoveel veranderd. Ik ben alleen een beetje bijgestuurd. Je ontplooit je toch in een bepaalde richting. Karakterieel ben ik nog dezelfde. (denkt na) Alhoewel... alhoewel... Sommige dingen heb ik weggelaten, andere zijn meer naar de voorgrond geschoven. Ik weet niet of ik daar zelf over kan beslissen. Als ik ooit op Het Mooiste Moment op VTM kom, moet je dat maar eens aan mijn oude leraar dactylo vragen. Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik rockmuzikant ben waardoor ik het eeuwige tienerdom kan cultiveren. Ik kan wel werken aan die oude mens maar ik ben getraind om een paljas tot aan mijn dood te blijven. Mijn vak geeft daartoe de goeie richtlijnen."

Sasha Van der Speeten
Mauro
'Songs From A Bad Hat'

PIAS

Wie beweert dat Mauro Pawlowski niet langer de chaotische freak van weleer in zich draagt, heeft ten dele gelijk. Mauro' s solodebuut beperkt de gekkigheden tot een minimum, doch, in de plaats daarvan krijgt u een zelden vertoond vakmanschap. Zo geflipt als Evil Superstars was, zo ontroerend en zo spannend is Mauro de solo-artiest. Anno 2001 focust de man op een seventies-sound die het romigste van Led Zep, Small Faces, Motown, The Who, T.Rex of The Stones heeft opgelikt. De keuze voor producer Dave Sardy is natuurlijk uitstekend. Sardy opteert voor een recht-voor-de-raapse aanpak die niet opzettelijk slordig klinkt, dan wel puur, onversneden, met respect voor de melodie. Luister naar de geile rock van 'Finish It All Off' en het met een hormonale overload gezegende 'Can't Fight It No Longer', een deep down dirty groove met hairy testicles. Kerven doet Mauro met 'Balrad With One