By Marie Herbillon

Hoewel hij met Songs from a Bad hat (Pias 2001) zijn eerste stapjes solo zet (of toch bijna), is Mauro (Pawlowski), voor de voliedigheid) niet aan zijn discografisch proefstuk toe: met Evil Superstars, de winnaars van Humo's Rock Rally 1994, brengt jih twee ruige, soms chaotische en niet meteen onschadelijke maar altijd onweerstaanbare albums uit (Love is Okay en Boogie Children-R-Us) tot de groep in 1998 beslist om zijn even kortstondige als verbluffende carriere een poosje te laten voor wat ze is. Ondertussen heeft Mauro zich met Mitsoobishy Jacson al aan nieuwe muzikale experimenten gewaagd die zullen uitmonden in twee minimalistische en ongedwongen platen, Nougat in Koblenz en Boys out Rageously, respectievelijk verschenen in 1996 en 1999. Na een bijdrage te hebben geleverd aan Glittering 2000, een glamrock-huide-cd waarop hij zijn versie brengt van Muds "Dynamite", wijdt hij zich volledig aan zijn nieuwe project: Songs from a Bad Hat. Deze cd, opgenomen in New York met producent Dave Sardy (Marilyn Manson, Dandy Warhols, enz) en buikend van de seventjes-involeden, is een plaat waarop Mauro zich met eventueel brio overgeeft aan de kunst van de directie en energieke compositie en die van de akoestische ballad. Een subtiel evenwicht voor een gewaarschuwd oor.