| Review of Songs from a Bad Hat
__________________________________________ |
| Taken from Up to Music |
|
Genre: Rock
Is er leven na Evil Superstars? Tuurlijk wel, zeker als je Mauro Pawlowski heet en het gros van de Superstars-songs van jouw hand was. Weet bovendien dat Mauro het op deze plaat simpel heeft gehouden (geen chaos meer van het type "laat ons een Captain Beefheart-herwerking van deze Zappaïaanse solo maken") en je begrijpt dat de verwachtingen hooggespannen waren. 'Let Me Know' is alvast een opener van formaat, met een Hammond orgeltje dat een beetje doet denken aan Axelle Red. Dan volgt 'Finish It All Off (with Love)', een monumentale gitaarriff waar de nodige dreiging uit spreekt. Als je niet beter wist, wordt hier het inferno voorspeld. Maar nee, hoor: het is weerom een liefdesliedje: "Come to me baby, there is more than enough..." Wie kan daar aan weerstaan? Mauro zou Mauro niet zijn als er niet enkele ballades op deze plaat zouden staan. In 'Ballad with One Arm' menen we even Daans diepe stem te herkennen, terwijl 'Everybody's Friend' qua sfeer een beetje doet denken aan 'Blue Period' van The Smithereens. Maar het is toch vooral rock-'n-roll wat de klok slaat op 'Songs from a Bad Hat'. Met 'Cover up' kan Mauro zo het podium van Werchter op en na 'Can't Fight It no Longer' weten we het wel zeker: de jaren zeventig zijn geen loos begrip voor Mauro. Zo verwijst 'Shot of Shame' duidelijk naar The Rolling Stones. Maar deze voormalige Evil Superstar vergelijken met de supersterren uit die tijd zou zijn songs tekort doen en voorbijgaan aan de frisheid van deze plaat. Net toen je dacht dat rock dood was, komt Mauro het tegenovergestelde bewijzen. 'A Faint Smile'? Een breed grijnzende (Alex Van Loon)! |