|
Evil Superstars
Waanzin aan de koord
______________________________ |
| Review taken from De Morgen, 06-07-1998 |
By: Wim Van Ryckeghem
De Evil Superstars losten op Torhout als opener volledig de verwachtingen in. Met een set vol korte en snedige nummers zetten ze de toon. De andere artiesten en groepen wisten waar ze aan toe waren. Het Limburgse combo legde de lat meteen op festivalniveau. Op de laatste cd Boogie-Children-R-Us lieten Mauro Pawlowski en co al horen dat ze niet langer maniakaal duizend-en-een ideeën in een song proberen te steken. Die lijn trekken ze nu ook door naar hun optredens. De nonchalante rommeligheid, waarin de Superstars vroeger al eens durfden te vervallen, bleef zaterdag volledig achterwege. Aan prettige gestoordheid hebben ze niet ingeboet. Mauro Pawlowski solde af en toe even met lead-gitarist Tim Vanhamel. Voor experimentele gitaaruitstapjes had Pawlowski echter geen tijd. Een stevig geoliede ritmesectie hield de veer voortdurend gespannen. Geheel volgens het punkboekje bleven alle nummers netjes onder de drie minuten. Uitschieters waren het door een logge groove aangedreven 'B.A.B.Y.' en een uit de kluiten gewassen versie van het kitsch-getinte 'It's A Sad Sad Planet'. 'Love Happened' was de ingetogen afsluiter. Op Werchter promoveerden de Superstars door het wegvallen van Ben Harper naar de derde plaats op de affiche. "I Can't Seem To Fuck Things Up", zong Pawlowski. Hij sloeg de nagel op de kop. |