Kombinatie van hersens en pancreas


______________________________


taken from Het Nieuwsblad.be
Frank Vercleyen

Mauro Pawlowski schuifelt ongemakkelijk over zijn stoel in een leeg Leuvens cafe. We hebben hem uit zijn natuurlijk Limburgs milieu gehaald, want we willen hem aan de tand voelen over zijn groepje Evil Superstars. Wat heeft de overwinning in de Rock Rally '94 hen opgeleverd? Wat verwachten ze van hun eerste EP Hairfacts? En komt er nu dra een volwaardige cd uit? Vragen die Pawlowski als een volleerd rock'n'rollmuzikant feilloos beant woordt.

Foto: Bert de Deken

Ze zijn behoorIijk jong, de Evil Superstars. Zowat een jaar geleden sloten bassist Ban Vandcbroek, toetsenman Marc Requile en drummer Johan Vandenbergh een verbond met Pawlowski. Het eerste doel was de hoofdprijs in de Rock Rally. De buit werd zonder veel schermutselingen binnengehaald. Na een vervanging aan de drums door Davy Schroyen, namen de Superstars hun eerste mini-cd op. Hairfacts getuigt van alle goede kwaliteiten, waarmee de Limburgse band beladen wordt: originaliteit, tegendraadsheid en spelplezier.

Sommigen zullen Pawlowski beschuldigen van trend-gevoeligheid. De invloeden van Peppers en Rage klinken inderdaad flink door in al hun songs. "Ik geef toe dat onze muziek hip klinkt. We willen gewoon onze oren niet sluiten voor allerlei soorten muziek, ook de meest aktuele en suksesvolle. Op de radio pikken we uit wat ons bevalt. Toen ik veertien was, dweepte ik met Hendrix en Van Halen. Ik wou per se de wildste gitarist van het lande worden".

"Maar toen ik achttien werd, kreeg ik de kriebels te pakken om songs te schrijven. En toen had ik al die wilde rock'n'roll vlug door. Veel kaf maar weinig koren. Lawaai is natuurlijk essentieel, maar je kunt er je wel gemakkelijk achter verschuilen. En dan graaf je vanzelf dieper naar steviger kost. En zo zit Bob Dylan ook tussen mijn invloeden. Dat hoor je natuurlijk niet zonnaar. Meestal word ik wel geraakt door die oude zakken.

Beefheart

In de tegendraaidsheid van de Evil Superstars zitten er ongetwijfeld invloeden van Zappa en Beefheart. "Dat zijn niet te miskennen invloeden. Hun uitstraling vond ik prachtig. Ze bleven maar hammeren op hun anderszijn. Terwijl ik hen eigenlijk normaler vond dan de rest. Ze stralen een gevoel van vrijheid uit. Alles kan. Niets gebeurt ten koste van iets anders. Er steekt ook veel romantiek in. Hun muziek is mensvriendelijk. Van hen heb ik geleerd alles te relativeren. Maar daarmee krijg je snel een rebels imago. En eigenlijk wil it wat met mijn liedjes de luisteraar gewoon raken. Hij mag lachen, kippenvel krijgen of een potje headbangen".

Beslis op je eente over het rellen en zellen van de groep?

"De songs maak ik op m'n eentje. Binnen de groep wordt er nei teveel gejamd. Maar ik heb de rest van de groep wel nodig om mijn ideeen vorm te geven. Ik kom af met allerlei ballonnetjes en dan prikken ze die door. Ik ben geweldig produktief. En de rest van de groep vertrouwt er op dat ik met songs kom aandraven. Meestal zijn het het pure popliedjes. Niet per se melancholisch. Dat gevoel zit wel in mij. Maar ik hoef niet triestig te zijn om liedjes te schrijven. Ten alle tijde spuiten de songs uit mijn geest. Thuis, als de vogels fluiten, de kinderen spelen, dan voel ik me simpelweg, gedoemd om songs te schrijven. Ik slaap en sta op met mijn liedjes.

Achter jullie groepsnaam Evil Superstars schuilt natuurlijk en heel programma?

"Die naam is niet gratuit gezoen. Ik heb er een heel poosje over nagedacht. Ik vond het een leuke naam voor een popgroep en uiteindelijk is het je uithangsbord. Dat is zo'n typische kronkel van mij. Dat moest de naam worden, en niets anders. Ik ben een kontrole-freak. Het liefst geef ik niets uit handen. In de toekomst zou ik het allemaal zelf willen doen. Want wie zou er mij kunnen vertellen hoe het ervoor staat."

"Daarom blijf ik bezig. Zoek ik veel. Ook buiten de muziek. Maar de meeste, tijd kruipt in de muziek. Er zijn veel interessante te mensen die liedjes schrijven. En dat wil ik allemaal opsporen. Dat zorgt dan wel voor opstoppingen. Zo vind ik geen tijd om een echt verhaal op papier te zetten, ook al heb ik wel enkele probeersels in mijn lade liggen."

Hoe viel de overwinning in de Rock Rally eigenlijk mee? "Tot nu toe vond ik dat heel fijn. Mij zul je niet horen klagen. We kunnen ons ding doen. En met het geld hebben we het een tijdje breed gehad. Maar nu staan we weer even ver als vroeger. We hebben wel veel aanbiedingen gekregen van platenmaatschappijen. Maar mijn hoofd loopt niet synchroon met platenfirma's. Ik zou ongelukkig worden. Daarom hebben we ons eigen labeltje opgericht. Plannen is onmogelijk. Ik kan me nergens vastzetten. Dat zal ongetwijfeld nog problemen opleveren."

"Ik denk trouwens ook dat de muziek in mijn hoofd niet konsumeerbaar is voor een firma. Hoewel ik wel van mijn muziek zou willen leven, zonder iets op te geven. Nu willen we een tweede mini-cd opnemen. Verder zien we wel".

Waarover heb je het zoal in je teksten? "Teksten zijn belangrijk voor mij. Maar ik ben wel een felle twijfelaar. Ik steek daar veel werk in. Vroeger leunde ik veel op gimmicks. Maar nu hecht ik meer belang aan een boodschap. Humor staat hoog op mijn ladder. Popmuziek is luchtig, maar je moet er wel iets aan hebben. En daarom blijfik mijn gevoel volgen. Muziek is voor mij een kombinatie van hersens en pancreas. Als je begrijpt wat ik bedoel."