Bijna één jaar na het uiteenvallen van de opwindendste Belgische live-band, zochten we de vijf voormalige leden op. Welke lessen hebben de boogie children getrokken uit het verleden en wat brengt de toekomst?

Mauro Pawlowski, het gewezen boegbeeld van Evil Superstars, noemt het een romantische split. De oud-leden zien elkaar nog geregeld, en als dat een tijdje niet het geval is, heeft dat vooral 'geografische' redenen. Mauro verliet ondertussen moeders Limburgse hofstee en woont tegenwoordig in Borgerhout, toetsenist Marc Requilé huurde al langer een appartement in Anderlecht en gitarist Tim Vanhamel tourt momenteel met dEUS door Europa. Bassist Bart Vandebroek en drummer Dave Schroyen blijven hun Limburgse rock-roots vooralsnog trouw. Niemand van de ex-Superstars sluit een eventuele reünie in de toekomst uit, maar ze is onwaarschijnlijk. Het goede nieuws dan maar: de financiële kater, die het Superstars-avontuur een wrange nasmaal gaf, is verwerkt en er worden duchtig nieuwe plannen gesmeed. Zowel plannen die zich al concreet hebben gemanifesteerd in de vorm van andere muzikale horizonten, als plannen die alleen nog maar in de hoofden van de muzikanten spoken, maar waarover ze graag wat meer uitleg geven.

The Evil Superstars rythm section, now playing in The Shovels.

Mauro's complottheorie

"De hele muziek-scene is een groot complot", verklapt Pawlowski. "De ene groep maakt mooie liedjes, de andere maakt achterhaalde, misplaatste liedjes. Dat laatste was onze taak bij Evil Superstars. Maar je moet samenwerken, anders is er overal oorlog."
Momenteel is Pawlowski naast Peter Houben (Nemo) en Pascal Deweze (Metal Molly) actief als kernlid van Mitsoobishy Jacson, dat met Boys Together Outrageously een mooie, tweede langspeler uitbracht en tijdens de zomermaanden een kleinschalige festivaltournee op touw zet. "Ik heb Mitsoobishy Jacson niet nodig om muziek te maken, maar het is wel een fijne hobby want ik speel graag samen met vrienden-muzikanten. Boys together outrageously is bovendien een plaat die heel los aan elkaar hangt, echt mijn ding. Moet ook, want Mariah Carey zal bijvoorbeeld een plaat maken die heel homogeen klinkt. Op die manier werken wij allemaal samen met Mariah Carey en vermijden we een oorlog. Toevallig past de plaat van Carey beter in het kraam van de marketingmensen van de platenfirma's, maar dat vind ik niet erg. Ik geloof er heel sterk in dat iedere groep zijn specifieke taak heeft. Ik luister tegenwoordig veel naar R&B: Brandy & Monica, R. Kelly, Faith Evans en dergelijke. Ik hou van goeie, dansbare zwarte muziek. Maar als Blackstreet een goed R&B-nummer maakt, dan hoef ik dat niet meer te doen."
Pawlowski, die in een ver verleden vedetten begeleidde op luxecruises, gitaar speelde op de eerste single van Leopold 3, Nirvana-versies van Zappa-nummers bracht in Penis Dimension, aan de band stond bij Ford Genk, later schlagerzangeres Galina bedacht en gastperformances weggaf bij eigentijdse balorkesten als Kiss My Jazz en X-Legged Sally, beschouwt muziek maken als zijn stiel. Het uitoefenen daarvan hoeft, zoals hij daarnet reeds aangaf, niet zo nodig in groepsverband. Na de split ging hij, ook al om wat geld te verdienen, live muziek spelen bij het poppentheater Konijnen en Kabouters. Daarnaast schrijft hij al geruime tijd aan een soloplaat die in de loop van volgend jaar af zou moeten zijn. "Het zal helemaal anders klinken dan de Evil Superstars ... Trouwens, Evil Superstars-muziek kan je alleen maken met de echte Evil Superstars." Echt loslippig is Pawlowski niet over zijn solo-ambities, al licht hij sporadisch een tipje van de sluier op: "Ik hou van crooners. Al van kindsbeen af ben ik een grote fan van Elvis."

Satan is in my ass

Tim Vanhamel, de 21 jaar jonge talentvolle gitarist van de Evil Superstars, sloeg na een onverwacht telefoontje een andere weg in. "Tom Barman belde me in het begin van het voorbije schooljaar. Ik was net gestart met een pianocursus. Hij vroeg me of ik mee wilde spelen met dEUS. Op die manier kon ik wat geld verdienen en was ik weer even weg. Het voorstel kwam eigenlijk ongelegen want ik was net samen met Dave en nog twee anderen plannen aan het smeden om een nieuwe groep uit de grond te stampen. Toch besloot ik het aanbod niet naast me neer te leggen. Alles op zijn tijd. Vanaf oktober, wanneer dEUS waarschijnlijk een sabbatperiode zal inlassen, gaan we ervoor. Zelfs nu al, wanneer ik tussen twee dEUS-concerten even in Belië ben, komen we samen om te jammen." Met dEUs op een podium staan is voor Vanhamel een totaal andere belevenis dan de live-ervaring bij de Superstars. "Bij dEUS gaat het er veel serieuzer aan toe. Ik sta ook iets meer op de achtergrond, alhoewel dat ook te wijten is aan het feit dat ik een tijdje geleden mijn enkelbanden heb gescheurd." "Tja, er zit nu eenmaal minder metal in dEUS dan in de Superstars", voegt drummer Dave Schroyen er aan toe. Vanhamel mist vooral de felle live-concerten. Bij de Superstars werd er geregeld ass gekickt. "En ik weet dat Mauro dat ook mist", vervolgt Vanhamel. "Maar op een bepaald moment was hij de formule beu, alles kwam ook op zijn nek terecht, hij droeg de verantwoordelijkheid. Het feit dat onze Britse platenfirma de boeken dichtdeed heeft de split alleen maar versneld." "Ik denk dat hij muzikaal ook een andere richting uit wil, niet meer zo superfreaky", vult Schroyen aan. Schroyen en Vanhamel vormen al jaren een opmerkelijke muzikale tandem. Eerst bij de Cosmic Pigs, indertijd dé cultband uit Zonhoven en omstreken, later bij Evil Superstars en Sister Poo Poo, en binnenkort ook bij de nog naamloze band rond Vanhamel Ook Schroyen zat sinds de split van de Superstars niet stil. Omdat er brood op de plank moest komen, bood hij zich aan bij de Belgische afdeling van de Nederlandse muziekverdeler De Konkurrent, waar hij part-time mocht meewerken aan de promotie van groepen als Built to Spill, Sleate-Kinney en Sebadoh. Momenteel vervangt hij de drummer van Vandal X tijdens hun festivaltournee en zetelt hij samen met bassist Bart Vandebroek in het retrogroepje The Shovels. Ook het leven van die laatste staat nog steeds volledig in functie van muziek. Als tapper in het Hasseltse muziekcafé De Link blijft hij in het milieu en kan hij door de flexibele werkuren gemakkelijk tijd vrijmaken voor The Shovels en Yage, een modern Gents bandje dat hij net vervoegde. Vandebroek: "Toen het afgelopen was met de Superstars bevonden we ons in een heel vervelende situatie. Vooral financieel had ik het even lastig. Wat ik vooral geleerd heb uit het hele Superstars-verhaal is dat ik geen goede zakenman ben (lacht). Veel spelen zat er direct na de split niet in, maar stilletjesaan is iedereen op zijn pootjes terecht gekomen. Ik mis het wel hoor: het rondhangen met de gasten, ergens naartoe rijden, ons ding doen, veel lol beleven en terug naar huis gaan. Het was een fijn tijdverdrijf, maar ik besef dat het heel moeilijk, zoniet onmogelijk wordt om opnieuw dezelfde vibe te creëren."

Independents en badpakken

"Eén ding mis ik uit mijn Superstars-periode", zegt toetsenist Marc Requilé. "Namelijk het gevoel om op het podium te staan tijdens een wervelend optreden. Vooral op het einde waren we een zeer hechte band."
Zijn ervaring bij de Superstars heeft hem vooral geleerd het hele muziekwereldje te relativeren. "Ik zou niet meer kunnen functioneren binnen de contouren van een grote platenmaatschappij. Tien nummers maken om daar vervolgens twee jaar mee op tournee te trekken: dat vind ik gewoon degoutant." Requilé werkt momenteel op zelfstandige basis voor een firma die projecten coördineert, maar hij zou dat graag afbouwen om nog meer met muziek bezig te kunnen zijn. Onlangs nam hij onder het pseudoniem eM een demo op met acht nummers. Een amalgaam van alles wat hij gehoord heeft, noemt hij het zelf. Het klinkt complex, maar rustgevend. Zijn vrienden noemen het blow-muziek, hij houdt het liever op sofa-bop. De samples - en het zijn er behoorlijk wat - speelde hij zelf in en joeg hij met inbegrip van zijn eigen stem eigenhandig door de filterbank. "Ik ben van plan om de demo op te sturen naar labels als Warp en Mute, de kleinere buitenlandse independents die weten met wat ze bezig zijn en alleen iets tekenen als ze het echt goed vinden." Buiten dit eclectische uitstapje maakte Requilé in de voorbije maanden ook muziek bij een animatiefilm en een dansvoorstelling. Voor de leut (en het eventuele geld) nam hij bovendien twee oersimpele, maar bijzonder efficiënte populaire housedeunen op die direct de Carré en de hitparade in kunnen. Vooral het exotische 'Boum' (werktitel) met de zwoele stem van de vriendin van Daan Stuyven lijkt ons een zomerhit in wording. Enige obstakel: het ding verkocht krijgen.
Trouwens, die drang naar onafhankelijkheid lijkt wel een constante in de drijfveer van de ex-Superstars. Mitsoobishy Jacson wordt uitgebracht door Pawlowski's vrienden bij Heaven Hotel, waar ook Rudy Trouvé en Daan Stuyven met hun verschillende projecten een thuishaven vonden. Yage en The Shovels zitten bij het Gentse Kinky Star, Dave Schroyen werkt bij De Konkurrent en speelt bij Vandal X, uit op Labelman, ook al nieuw en independent.
Het laatste woord is opnieuw voor opper-Evil Superstar Mauro Pawlowski: "Ik zie hen nog wel hoor, de andere Superstars, maar we praten niet meer over muziek. Daarnet zag ik Dave en Bart nog in De Link. Het gesprek ging over de lezeressen die zich gewillig in badpak lieten fotograferen door P-Magazine. Tja. De boog kan niet altijd gespannen staan."